Regularnie śledzę projekty pojawiające się na enormouschampion i wreszcie zdecydowałam się sama coś zamówić. Plakat przyszedł wczoraj. Jest wydrukowany bardzo starannie, zapakowany tak, że nawet Poczcie Polskiej nie udało się go zniszczyć. Ma elegancką folię zabezpieczającą, a do tego dołączono do niego karteczkę (z drukiem przedstawiającym nosorożca), w której zawarto imienne podziękowania za zamówienie. Cudeńko. Zawiśnie na ścianie, kiedy tylko uda mi się odmalować pokój.
czwartek, 24 maja 2012
Enormouschampion
Regularnie śledzę projekty pojawiające się na enormouschampion i wreszcie zdecydowałam się sama coś zamówić. Plakat przyszedł wczoraj. Jest wydrukowany bardzo starannie, zapakowany tak, że nawet Poczcie Polskiej nie udało się go zniszczyć. Ma elegancką folię zabezpieczającą, a do tego dołączono do niego karteczkę (z drukiem przedstawiającym nosorożca), w której zawarto imienne podziękowania za zamówienie. Cudeńko. Zawiśnie na ścianie, kiedy tylko uda mi się odmalować pokój.
niedziela, 6 maja 2012
Amber book of pointers
Zwykle segreguję książki tematycznie: słowniki ze słownikami, osobno dizajn, osobno komiksy, osobno książki norweskie. Mimo to czasem udaje się jakiejś pozycji zgubić, zaplątać wśród obcych, a potem sprawić mi niespodziankę, wychodząc na światło dzienne w najmniej oczekiwanym momencie. Tak było z Amber book of pointers – broszurą reklamową i wzornikiem Arctic Paper sprzed dobrych paru lat. Książeczka oprócz tego, że pokazuje, jak zachowują się dane kolory i rodzaje uszlachetnień na reklamowanym papierze, jest też ciekawa graficznie i zwyczajnie zabawna. Chyba postawię ją wśród komiksów.
Dodatek tematyczny: Inną serią strzałek znajdujących się w moim posiadaniu są kupione w Akademice zakładki do książek.
poniedziałek, 19 marca 2012
Jak zostać dizajnerem, czyli wszyscy jesteśmy ludźmi
Nigdy nie zdarzyło mi się otworzyć przed klientem teczki z projektami bez mocnego poczucia, że mam niedostateczne kwalifikacje.
– pisze Adrian Shaughnessy w wydanej właśnie przez Karakter książce Jak zostać dizajnerem i nie stracić duszy. Miód na moje serce.
Właśnie dzięki takim szczerym wyznaniom, przykładom rodem z Clients from Hell oraz ironicznemu poczuciu humoru książkę tę pochłania się w dwa popołudnia, myśląc na każdym kroku: ktoś mnie rozumie! to o mnie! Nie bez znaczenia jest tu też odważne, żywe tłumaczenie Dariusza Żukowskiego.
Zgodnie z zapowiedzią we wstępie nie ma w tym podręczniku ani słowa ani o zalewkowaniu, ani o wyższości Helvetiki nad Bodonim (!). Jest za do życie projektanta od podszewki.
Shaughnessy daje mnóstwo porad (jak konstruować i prezentować portfolio, kogo zatrudnić w biurze projektowym etc.), ale od porad ważniejsze są objaśnienia, dlaczego właśnie tak. Te zaś można streścić w następujący sposób: wszyscy jesteśmy ludźmi i łatwiej będzie się nam pracować, jeśli odnajdziemy jasny sposób komunikacji i będziemy szanować nawzajem swój czas. Niby oczywiste, a jednak pozwala uświadomić sobie opozycję klient-projektant, którą często tworzymy, i zastąpić ją modelem wspólnego działania na rzecz rozwiązania problemu.
Taki model ma pozwolić też na uratowanie swojej duszy, czyli zachowanie pewnych zasad wiążących się z ekologią czy estetyką, które rządzą naszymi decyzjami projektowymi. Shaughnessy pokazuje, że konkretna firma może przyjąć jakąś bardzo określoną filozofię i mimo to utrzymać się na rynku.
Wszystkie te ogólne zasady znajdują potwierdzenie w przykładach prac konkretnych projektantów, wywiady z którymi znajdują się na końcu książki.
Nigdy nie czytałam bardziej życiowej publikacji o dizajnie.