Delibrium  ❦ 
blog Kariny Graj poświęcony książkom, drukarstwu oraz rzeczom pięknym. Z wyraźnym upodobaniem do typografii klasycznej oraz rzemiosła.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą indyjskie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą indyjskie. Pokaż wszystkie posty

piątek, 18 marca 2011

Problemy indologa

Każdy kto zmierzył się kiedykolwiek z tekstem w obcym alfabecie i z je­go trans­kryp­cją, wie, jak trudno znaleźć krój na tyle bogaty, by obej­mo­wał zarówno zna­ki łacińskie, jak i obce, a do tego jeszcze transkrypcję. Phonetics in Ancient India wydane przez Oxford University Press w la­tach pięćdziesiątych całkiem ład­nie radzi sobie tym problemem (a dia­krytyków tu naprawdę mnóstwo). Mo­im ulubieńcem jest znaczek zapisywany zwykle w transkrypcji jako ṣ, a tutaj ob­da­rzone uroczą nóżką.





Przy okazji polecanka. Dwa doskonałe blogi o indyjskich pismach: It's a Nerd's Life! Poojy Saxeny i Hindi Rinny Erin McLaughlin.

środa, 29 grudnia 2010

8 faces

Krótko przed świętami zjawił się u mnie w mieszkaniu nowy (drugi) numer ma­ga­zy­nu 8 faces w wersji papierowej. Numer pierwszy rozszedł się w ciągu dwóch godzin, musiałam więc zadowolić się wersją elektroniczną, ale obie­ca­łam sobie, że na kolejny się zaczaję i go upoluję. I oto jest.

Idea magazynu jest bardzo prosta – to wywiady z ósemką ludzi zajmujących się projektowaniem pism. W rozmowach opowiadają oni o swojej pracy, a na ko­niec wybierają osiem krojów, bez których nie wyobrażają sobie życia. Poza tym jest garść artykułów na okołotypograficzne tematy. Do tego numeru dorzucono jeszcze broszurę ze stronami wzorcowymi (błagam o dobre tłu­ma­cze­nie spec­i­men) krojów Typotheque. Wreszcie mogłam zobaczyć Fedrę (także w de­wa­na­gari) w druku. Teraz jestem już w zupełności przekonana, że chcę mieć ten krój.






sobota, 30 października 2010

Król Bhodża

Z serii „Książki mają swoją historię”. Jakiś czas temu moja promo­torka na indianistyce pożyczyła mi książkę, będącą monografią tekstu, na którym pewnie w dużej mierze oprę swoją pracę ma­gis­terską. Kiedy przekazywała mi opasłe, ciemnozielone to­misz­cze zastrzegła, że ma ono dla niej wielką wartość – nie tylko ze wzglę­dów merytorycznych, ale i sentymentalnych. Otóż moja pro­mo­torka dostała ów tom zaraz po tym, jak obroniła swój dok­torat w Wiedniu od swojego promotora, który zaś dostał ją w po­dob­nych okolicznościach od swojego opiekuna naukowego i jed­no­cześnie autora książki. Pomijam już fakt, że to opracowanie Śrin­ga­ra­prakasi przeorało mój mózg, ale to też zwyczajnie bardzo ładne wydanie.




środa, 11 listopada 2009

Bhagawadgita

Czas jakiś temu szukałam na Allegro przekładu „Bhadawadgity” — ważnego sanskryckiego tekstu, filozoficznej partii jednego z epo­sów. Chodziło mi o któryś z dwóch w miarę dostępnych przekładów współ$shy;czes­nych. Zupełnie przypadkiem natrafiłam jednak na przekład starszy, dla historii indologii bardzo ważny, którego autorem jest Fran­ciszek Michalski. Jego tłumaczenie po raz pierwszy ukazało się w 1910, zaś wydanie, na które natrafiłam jest trzecim z kolei (z 1927).

karta tytułowa

wstęp

rozkładówka

Wydanie nie powala na kolana, ale jest bardzo przyjemne. Poręczny format 18,8x13cm, twarda oprawa. Czytelny krój pisma, znaczna inter­linia, dające dużo światła marginesy i piękny papier — to wys­tar­czy, żeby książkę czytało się dobrze.

Są dwa dodatkowe smaczki — po pierwsze, śliczna rycina na karcie są­sia­dującej z tytułową, po drugie, świadomość, że książeczka wyszła w dzie­sięciu egzemplarzach na papierze czerpanym.

ilustracja: bitwa Pandawów z Kaurawami

papier i liczba egzemplarzy

Na zakończenie cytat z dzisiejszego referatu Tomasza Bier­kowskiego na Kraktypo: „Dobra typografia wprowadza w dobry nastrój”.